Menu Close

Tag: Poetry

කොළොම්පුරයට හිරු පායනු දුටුවෙමි !

 කොළොම්පුරයට හිරු පායනු දුටුවෙමි !  _____________________________  කොළොම්පුරය එළිවෙන තෙක්  කෙසේ ඇතිදැයි සිතිමි  සගයෙකුට කතා කළෙමි  නයිටක් දාගත්තෙමි  ගෝ ප්‍රෝව සූදානම් කරගතිමි  නයිට් කඩ වලින් කෑවෙමු …

එතැනම හිඳිමි !

නුඹ එනවා බලා සිටියෙමි හිතවත් වෙනවා දුටුවෙමි නික්මෙන්නට පෙර ඇයි දැයි ඇසුවෙමි පිළිතුරක් නොලද්දෙමි නිරුද්ධව බලා නොබලා සිටියෙමි නුඹෙන් සිත අහකට ගන්නට බැරි විණි නුඹ…

මම හොයන මම

අවසානයක් නැති මේ මනෝවිකාරය සවන් ඇතුළත මගේ කටුක දෝංකාරය මුරුගසන් වැස්සක් එනවා අහස ඉරාගෙන පියවි සිහිය මැරෙනකොට අතරමං වෙන්නෙ මුලාවක වැටී පිපිරෙන හැම වැහි බිඳුවක්…

නිසැකවම මගේ මිතුරා ඔහුයි !

තත්පරයෙන් තත්පරයට ගෙවී යන ජීවිතයේ බැඳීම් අවම කරගන්නට වෙහෙසෙමින් සිටිමි නමුදු, ලෙයින් නොඋපන් මගේ හිතමිතුර මට උඹෙන් තොර ලොවක් නැති තරම් ය. පන්තියේ එක ළඟ…

මේ ඒ ගඟමය

මේ ඒ ගඟමය මීට පෙර ගලා ගිය ලෙසම අහඹුවකි පැටලීම නැවත ඉඟියකි වාසගම වෙනස් කළ බව අතරමගකදි වෙලුන තෘණ පත මැවු සිහින වෙයි ගලා යන…

මේ වහින්නෙ ප්‍රේමයේ නිවහල් වැස්ස

ගිණිපුපුරු නළියන ලෝකයම ගිණි ගොඩක් බොරු හිනාවක් පෙන්නන මිනිසුන්ට දැණුනෙ හරි හිස්කමක් මට එරෙහි ලෝකය කාමරේ දොරගුළු තෙරපන හඬ ඇසෙන මගේ සවනත කම්මලක් ! මම…

ඌ මැරුණා !

ඉපදුණා !  ලෝකේ ඇතුළට  අඩියක් තිබ්බා  දූවිල්ලෙන් වැහුණු  ආත්ම දැක්කා  ශාපලත් කන්‍යාවන්  හැමතැනම පල් වුණා  නන්නත්තාරික පිරිමි  ලේ බිංදු හොය හොයා  මුග්ධකමේ අතරමං වුණා  වාරණ…

නිර්වාණය දුටිමි

මම, අපවත් වන්නට පෙර නිර්වාණය දුටිමි නුඹලා, ගාථා සජ්ඣායනය දැහැමින් සිදු කර බැහැර ගොස් පව් රැස් කරති බණ පදය සන්සුන්ව අසා පූජා භූමියෙන්  පිටතදී තුච්ච…

ඇරඹුම !

ප්‍රේමය  කවදා, කෙසේ ඇරඹුනා දැයි  මම දන්නේම නැත  නමක් දාගෙන පටන් ගන්නා බැඳීම්  සමානයි සීමා සහිත පාඨමාලාවකට  ඇත්තට අපිට මොකටද  නමක් තියෙන බැඳීමක් ? අපි…

ආදරේ මං ලඟ හැමදාමත් පරාජිත ඇයි ද මන්දා

තරු රටා අපමණින් අහසේ මොකට තිබුනා ද මන්දා හදිසියේ නුඹ සොයන්නට නොහැකිවන්නට උගුලක් ද  මන්දා “අහසත් බොහෝ රහස් නොකියාම සිටියා ද මන්දා” අඳුර රැගෙන විත්…

‘Rise like a Phoenix’

‘be yourself’ කියූ පළියටම  මමත් පිළිගත්තා ඉස් මුදුනින්  ලෝකයා කසනවාට කියූ හැම වචනයක්ම  හැම රෑකම වද දුන්න  ගන්නවාද නැද්ද ඒ තීරණය  එකම එක දිනයක  විශ්වාසයෙන්…

මම මේ රියැලිටියට බැඳී සිටිමි

නිහඬතාවයේ ඇලෙද්දී  ඉඳහිට ඇහෙන වෘකයෙකුගේ  මූසල උඩු බිරීමකින්  මගේ සවනත සිදුරු වෙයි  බෝඩිම් කාමරයේ ජනෙල පළුවෙන්  ඇදී ආ හුදෙකලා හුළං රැල්ලක්  උණුහුමක් හොයමින් හුන්  මගේ…

ඉතිං ප්‍රභා උඹ මැරෙනකොට අපි කිරිබත් නොකාවිද ?

මට හොඳටම මතකයි  එදා අපිට ඉස්කෝලේ තිබ්බ දවසක්, හවස උපකාරක පංති තිබ්බ දවසක්  මමයි ෂෙහානියි ක්ලාස් ඉවර වෙලා ගෙදර එන්න සීටීබි බස් එකක් ගන්න හිතාන …

ජීවිතය මගේ නොවූණට – ප්‍රේමයට ජීවිතය දුන්නේ මම !

නිහඬතාවය මැද, සවන් ඇතුළත දෝංකාරය  මගේ කියාගන්නා ජීවිතය  ඇත්තටම මගේමද  මම මම විදියට  ඉපදුණේ මොකටද  එය සොයාගත නොහැකිව  තැනිතලාවක් මැද තනිව  කැහෑ කැහෑ ලේ පෙරන…

‘දරාගැනීම’ වෙසක් කූඩුවෙන් ඉගැන ගමු !

අද වෙසක් දවස !! හදපු කූඩු එල්වන, එළිගනවන දවස  හැමදේම ඔන්ලයින් වුණු යුගයක පවා  අපි තාමත් කූඩු හදනවා, අලවනවා,  ඊළඟ පරපුරට හෑන්ඩ් ඕවර් කරනවා  මේ…

පෙම්වතෙක් වෙන්න මට සුදුසුකමක් නැද්ද ?

කොටු ත්‍රිකෝණ වෙච්චි කලිසමෙ පැච් වෙච්ච  වීදුරුවක් බිඳුන කණ්නාඩියක් උරුම වෙච්ච  නිතරෝම බර පොත් අස්සෙ  ඔට්ටු වෙච්ච  රැඩිකල් නෙවෙයි ජීවිතෙ බර උරහිසෙ මට්ටු වෙච්ච  ගමෙන්…

පමාවිය වසන්තය !

වසන්තය ඇවිත් තිබුනා  ඒ හුඟක් පහු වෙලා  සොඳුර ළඳලු පත් හැලී තිබුනා  ලය පැලී මිය ගිහින් උන්නා  නුඹ එතැයි බලා හුන්  සමනලුන් දුර ගිහින් තිබුණා …

අහසත් ජවුසමක් ඒයි !

අහස ගැන මචං උඹ දන්නවද කතාවක්  පැන්ශන් යන්න ඉද්දි මට හම්බුනා වතාවක්  අඩියක් ගහන ගමන් ඇහුවම පරණ කතාවක්  හැමදාමත් වගෙ ඌ දෙඩෙව්වෙ එකම දෙබසක්  කසාදෙන්…