Menu Close

Category: සිතුවිලි සිත්තමට නැගෙනා කවි පොත

317. නැවතුමක් ගත නුහුණු නැවතුමක්…

  බරසාර ආටෝපෙන් සිඟිති වහළ පොඩ්ඩ ඔසවාගෙන යකඩ කුළුණු විච්චූරණ පින්තූර සමගින් හිස් බස් නැවතුමෙක සොබමන් අසුන් පෙළ ගිනිගහන මද්දහනේ අව් කූටකේ නෙතු යොමාගෙන ඉරිසියාවෙන්…

316. Trust your instincts…

  ඉඳහිට විටෙක නැගේ සිත් කොණට සිතිවිල්ලක් ඇහි දෙබැම යා කෙරෙන නළල රැළි නඟාලන කුහුලින් පිරි ඉවක් කුකුසක් ‘කළ යුතුද මෙය’ ‘පිළිගත යුතුද මෙය’ නොකර…

315. පිළිතුරු කවක්…

බ්ලොග් ඉසව්වේ අවන්හළට ගොඩවැදුණු වෙලාවකදි නෙත ගැටුන ‘කවි මී මදු’ පෙළකට මගේ අතින් ලියවුණා පිළිතුරු කවියක්. මේ තියෙනේ අවන්හළේ මහේශ් සොයුරාගේ කවි සිත්තමේ සබැඳිය. කවිය සටහන් කෙරුණු…

312. දයාබර සොයුරිය ජේන් වෙත…

පෙම්බර්ලි මන්දිරය, ඩර්බිශයර් ප්‍රාන්තය. දයාබර සොයුරිය ජේන් වෙත, ඔබට පවසන්නට ඇති දෑ බොහෝ වන නමුත් කෙලෙසින්, කොතැනින් අරඹන්නටදැයි මා හට සිතාගත නොහැක. කෙළිදෙළෙන් ඇදී ගිය…

311. The King of Smoke and Fog…

මායා දුමාරය මැද සිහිලැල් ගුප්ත මිහිදුම වෙළාගන්නා සඳ හාත්පස තියුණු නෙත්සරය විහිදි ගිනිපුළිඟු ලෙද ඈත අනන්තය වෙත විනිවිද මිහිදුම් දුමාරය මෙ ඉම කුමරෙකි අනන්තය කෙළවර…

309. ගිනිගත් හිම…

සිසිල් සුදු හිමෙන් වැසි සුළඟට රඟන තුරු හිසක් පාමුල ඇවිලි ගිනි පුළිඟුවෙකි තියුණු රුදු ගිනිදළු විහිදුවන… හිම දියැව තුරු ගොමුව තෙත් කර ගලා හැලුණි –…

308. ආයෙමත්, මට සුබ උපන් දිනක් වේවා…!

  ආයෙමත් කිව්වෙ මොකෝ දන්නවද? මේ වාගේ ම සටහනක් මම මීට අවුරුදු දෙකකට කළිනුත් ලිව්වා. ඒ මගේ දෙවෙනි පොත නිකුත්වුණ සුබ ආරංචියත් එක්ක. ඉතින් මේ…

307. ගී සරින්… ඒ ගී සරින්…..

මේඝ වළා සරනා දුර අහසේ අසනි විසිරි ගිගිරුම් අතරේ මතක මංපෙතේ මං සලකුණු මැද මංමුලා ව සැරිසරන වෙලේ ඒ ගී සරින් – මන්මද නදින් ඝනඳුරු…

සමුගැනීමේ සටහනක්…

තොම්සන් ඒ. වැන්දබෝනා… සිංහල පාඨකයන් හට අමතක නොවන නාමයක්… එතුමන්ගේ තුරුණු වියේදී ලියූ ස්වතන්ත්‍ර නවකතාවන්ට පෙම් බැඳි අපගේ වැඩිහිටි පරම්පරාව අදටත් එම නිර්මාණ සිහිපත් කරන්නේ…

306. තරු අහසක් යට…

“ඒ ගෙවල් පේළිය තියෙන්නේ තරු පිරිච්ච අහසක් යට. රෑ දවල් කියලා වෙනසක් නැහැ, ඒ අහසේ හැම වෙලාවෙම තරු පිරිලා තිබුණා. ඒ ගෙවල්වල ලන්තෑරුම් පත්තු කරන…

305. ආදර චෙරි මල…

මා ඇය පළමුවරට දුටුවේ එම අහසට දිවුණු පියගැට පෙළ මුදුණේ චෙරි ගස පාමුලදී ය. ඈ එම චෙරි ගස පාමුල නිවසේ පදිංචිකාරියකි. මා එම වෙරළබඩ ගම්මානයට…

304. සතුටු බෝල…

පාට පාටින් දිලිහෙමින් පාවෙවී පාවේවී අහසට නගින සබන් බෝල දිහා චූටි පුතා බලාගෙන හිටියේ හරිම සතුටින්. ලොකු උත්සවේට ඇවිත් හිටපු වැඩිහිටියන්ට ලොකු ලොකු වැඩ තිබුණට,…

302. සොෆී…

සොෆී… එන්නකො මාත් එක්ක තරු බලන්න… කම්මැලියා වාගේ දොයියගෙන ඉන්නෙ නැතුව… අද හඳ නැහැ. ඒකට මොකද මේ තරු තියෙන්නේ අහස පිරෙන්නම. බලන්නකො කොච්චර ලස්සනයිද කියලා… සමහර…

303. ඉබිහාමි…

ඇළ කණ්ඩියට පහළින් තිබුණ ගල් පොත්ත උඩට වෙලා දැන් සෑහෙන වෙලාවක් තිස්සේ ඉබිහාමි බලාගෙන ඉන්නවා. දෙල් ගහට හේත්තු වෙලා පොතක් කියව කියව ඉන්න ගෑනු ළමයා…

301. දිනපොතක සටහනක්…

මේක වැඩකට නැති ලියමනක්. කියවන්න එපා. මං මේක ලියන්නේ මගේ ඔළුව නිදහස් කරගන්න. කාටවත් කියවන්න නෙවෙයි. කියන මගුලක් අහන්න බැරිනං ඕන එකක් කරගන්න එකයි ඇත්තේ!…

300. ඒ දිගු සුසුම් රැල්ලට පෙර…

ජීවිතයක මතක පොදි බැඳ එක් දිගු සුසුම් රැල්ලක මුසු කොට ගුවන් තලයට මුදාලන දිනෙක ඒ සුසුම සිහිල් මඳ පවනක්ව ඒ මතක සුසුදු මල් සුවඳක්ව හමනු…

299. වෛර(ස)ය…

ලැප්ටොප් පරිගණකයේ යතුරු පුවරුව මතින් බොහෝ වේලාවක් පුරා වේගයෙන් සැරිසැරූ කාර්ල්ගේ දෑත් මඳ ඉසිඹුවක් ලබාගත්තේය. ඔහු කට කොණකට නැගුණු සිනහවකින් – නැත එය වියරු විරිත්තීමකි,…

මිහිදුම් සළු…

“වෙල් එළියේ, ලදු කැළයේ ඇළේ, දොළේ මඩ වගුරේ දුවපැන කෙළිදෙලෙන්  ගත කළ අපේ ළමා විය සුවදැති මතකයකි සැමදාම සිත සුවපත් කරවනා……………. පොත් පත් අතරේ පරිගනකයේ‍…

298. වියපත් නොවුණු ප්‍රේමය…

ගුණදාස සිය උපන් ගමට යළි පය තැබුවේ අවුරුදු ගණනාවකට පසුව ය. මහ පාළම අද්දර බස් නැවතුම්පොළෙන් බැසගෙන තේ කහට උගුරක් බොන්නට හෝ පමා නොවී ඔහු…

297. දිවිය පසු කර ගලන කාලය…

දැරියන් තිදෙනෙකුගේ රූ රැගත් සිතුවමකි.  රූපය අන්තර්ජාලයෙනි. පණස් වසරකට පෙරාතුව ඔවුන් තිදෙනා සොයුරි-බන්ධනයේ දිවුරුම් දුන්නේ අයිලින්ගේ නිවස පිටුපස මිදුලේදීය. එය, තිදෙනාගෙන් වැඩිමහල් දැරිය වූ අයිලින්ගේ…

296. තෙලිතුඩෙන් ලියැවුණු කවිය සහ පන්හිඳෙන් ඇඳි සිතුවම…

මගේ සිත්තරා ඇඳි සිත්තමකි 🙂 සිලි සිලි නදින් කොඳුරමින් නැලැවෙන තුරු හිස් පිස හමා එන මඳ පවනැල්ල හරිත පැහැ මුසු සිහිල් ගොම්මනේ හෙමි හෙමින් ඇද…

295. බලාපොරොත්තුවේ හඬ…

‘ලබ් ඩබ් – ලබ් ඩබ්’‘ඔහෑ – ඔහෑ – ඔහෑ’‘ගුඩුස්’‘හිහිහි හෙහහ්’ ‘අම්මම්-මම් මම්’‘අම්මා’‘ලන්වන් පාතයි තමනලයා’‘මම අම්මාට ගොඩාක් ආදරෙයි’ ‘අම්මේ අද ටීච මට ගුඩ් බෝයි කිව්වා’‘හැපි බර්ත්ඩේ…

292. සිත්තමක ලියැවුණු කවිය…09 (අවසාන කොටස)

පහුවදා පාන්දර මමත් අම්මා එක්කම කුකුළා හඬලන්ඩත් කළියෙං නැගිටගත්තා. නැගිටගත්තා කිව්වාට මට අමුතුවෙං ඇහැරෙන්ඩ දෙයක් තිබ්බෙ නෑ. හැන්දෑවෙ ඉඳං වෙච්චි දේවල්වලට නින්ද මගෙ අහලකටවත් ආවෙ…

291. සිත්තමක ලියැවුණු කවිය…08

(මාරෙ අයියාගෙ) දෙල් මාළුවhttp://ctkumara.blogspot.com/2018/07/blog-post.html ආපහු ගමේ යන එක මං කල් දදා උන්නේ කොහොමහරි මුතූ පන්සලට ඇවිදිං ඒ සිත්තරේ බලන හැටි මගෙ දෑහින්ම බලාගන්ට මට ඕන…

290. සිත්තමක ලියැවුණු කවිය…07

මගේ කකුලෙ වළලුකර ළඟ අස්ථියක් බිඳිලා. වෙද මාමා එහෙමයි කිව්වේ. කටුව ඇනිච්ච කකුල බේරගන්ඩ හිතාගෙන මං මදෑ අනිත් කකුලට බර දීලා පැන්නා. ඒ නැතත්, මොකටද…