Menu Close

Category: දෙව්ලින්දි

140. වෙනස

කාලයක් මල් දුන්න තුරුහිස් හිස් අතින් අසරණ වෙලා ලෝකයක් දුන් පාට සේරම වැටී ගසමුල වැතිරිලා හීනයක් දෝ හිතෙන තරමට මතකයන් සිත ගොළු වෙලා ආදරෙන් ළඟ…

138. මන්දාරී

නෙතට අවිවේකයි සිතද අවිනීතයි  දකින තුරු මඟ බලනා සිහිනයක සැරි සරනා  නෙතට අවිවේකයි…  සිතද අවිනීතයි…  ඇඳුරු ලා වැහි වහින මන්දාරමේ  සසල සිතුවිලි ගැහෙන නිස්කාරනේ  පෙනී…

136. ඔබට සුන්දර රැයක්

නෙළුම් කුළුණත් වැහෙන තරමට නැගෙන කළු වැහි වලාවන් අහන් ඉන්නම් හිතේ හැටියට අදත් මට දුක කියාපන් ඇවිත් හිරිපොද කවුළුවෙන් මුළු ගතම රිසිලෙස වෙලාගන් කමක් නෑ…

135. අහිමි

අහස මත්තෙම මියෙන තරුඑළි උහුලගෙන දුක මුහුදක දකිනු රිසියෙන් කෙළවරක් පෙර මතක වැළපෙන කඳුලක හදෙහි තාමත් උණුහුමයි පෙම දුටුව නිල්මිණි දෙනෙතක දැනුනෙ නෑ දුක මේ…

133. හිත හදාගෙන අස්වැසෙන්නම්

කඳුළු බිඳුවක් ඇසින් වැටුනා පරණ මතකය සිහි වෙලා කුරුළු දෙහදක ඇඳුණු ආදර සිහින සිතුවම බොඳ වෙලා අඳුරු අහසට නොකිය සඳවත කොහෙද ඈතක සැඟවිලා සිදුරු වුන…

132. ඒ ඔබ පමණි

මලක පෙති මත සෙනෙහෙ බිඳුවක් විහඟ තුඩකින් තියනවා අසල ගැවසෙන සිසිල මඳනල එසිරි රහසෙම විඳිනවා අතර මග අත හැරුණු හීනය දෑස අග යලි බිඳෙනවා මතක…

130. කාලයක් තිබුනා

කාලයක් තිබුනා මල් වල සුවඳ හැඳිනූසිලි සිලි සුළඟ කියවූසුසුමක අරුම හැඟුනූ මගෙ යැයි මා සිතූ… දෑසකුත් තිබුනා නිතරම රහස් මිමිනූනුහුරක මසිත රැඳ වූහුස්මට හුස්ම වැනි…

129. මගේ හිත අනේ අසරණ වුනා.

දිලී නොදිලී රැයේ ඉකිබින්ද තරු රෑනඈත මන්දාරමක තනිවුනා හිතේ උණුහුම ගාව තුරුළු වී හිටි රුවක් පෙනී නොපෙනී ගිහින් සැඟවුනා වැටී පරවුණ මලක සිනිඳු පෙතිවල එතුන…

127. මතකය

සඳක් නැති කළු අහස් තලයෙන් සුසුම් දුක් බිම වැටෙනවාපලක් නැති හීනයක පැටලී ලොවක් නිදි සුව විඳිනවා මතක් කර එක් දිනෙක මතකය විටින් විට හිත බිඳෙනවා…

126. එදා වාගේම

බිඳක්වත් උණුහුම නොදී තරු සැඟවෙමින් මිය ඇදෙනවා නිනව්වක් නොගෙනම වලාකුළු ඈත කන්දෙහි එතෙනවා උදව්වට එන්නේම නෑ හිත හිතු මතේ සැරි සරනවා මයෙ හිතේ ඔබ සිටින…

125. ඔබ තුටින් නම් මට ඉතින් ඇති

සඳ කිනිත්තට කන්ද මුදුනෙන් පිපෙන හොඳටම හිනා වී මග අරින්නට හැකිවෙලා වගෙ තරු ඇසක් ඉන් මුවා වී ඇහැ ඇරෙන්නට නපුරු හීනෙන් දුටුව මෙතුවක් මුලා වී…

122. ඒ මා නොවේ

තත්පරෙන් තත්පරය හිමිහිට ගෙවී අද දවසත් නිමයිහිස්කමින් පිරි හිතට සැනසුම එදා වගෙමයි මහ දුරයිඇස් කොනින් ඔබෙ රුව හොයාගෙන දෑස ඉගිලෙන්නට හදයි ඇත්තමයි මේ වැටෙන හුස්මත්…

121. රිදුනු හිත කවියක ලියා

මලානික එළි නිවා දමමින් තරුද අහසේ මියගිහින් කතා නොකරම මල්ද ගහකොළ හිදී අඳුරේ නිදියමින් මුවාකර දුක් විඳින මේ හිත මහා සැනසුම් සුසුමෙකින් වතාවක් එක ඇවිත්…

120. ආදර මතක සැමරුම්

සිනාවක් පළඳන්න මලකට කඳුළු වගුරන අහසකින්අසා ගන්නට හැකිය සෙනෙහස උනන මායිම් නොතකමින් මුවා වෙන්නට තැනක් නොමැතිව සිනා තොටමුණ තනි වෙමින් ගෙවා දැමු වරු ගණන් සිහි…

119. දුකම කවියක්

අමුනලා මොහොතකට කලියෙන් මදහසක් මුව පැහැසර සැනසිලා ඉන්නෙමි කියූවත් ඉවසලා හිත කළුවර නැවතිලා මතකයක ඉස්සර සුවඳකට හිත හිරකර  ගොළු වෙලා නිහඬවම වහිනව කදුළු වරුසාවක් බර    …

117. හිටියා ඔබ..

දවස අරඹන පොකුරු පිණි වැහි වහින නොනැවති දිගටම පිපෙන පෙති හැර ළබැඳි සුවඳක් අවට ඉසිමින් අලුයමසුමුදු සුසිනිඳු රෝස පෙත්තක නතරවී ගෙන තනියම හිටියා ඔබ මට…

114. ඔබ ගියාම දුක මටදී

තවත් කඳුලක් හුඟක් හීතල නෙතේ අග්ගිස්සෙහි තියා කිසිත් නොකියම දුටුව පමණින් නික්ම නිහඬව ඔබ ගියා නවත් වන්නෙම නැතුව වදවෙන හිතට එගැනම ගතු කියා අදත් තනිවෙමි…

113. සුවෙන් ඔබ නිදියනකොට

ඉල්ල ගන්නට එකම සුසුමක් ඉනුව හදවත පත්ලෙමඉන්න මල් ඉති බිම බලාගෙන නැවීගෙන මල් එක්කම ගන්න අරගෙන යන්න නොනැවති මගේ සතුටත් එක්කමඉන්න අඳුරෙහි සැඟවිලා ගොස් මටත්…