Menu Close

Category: දෙව්ලින්දි

130. කාලයක් තිබුනා

කාලයක් තිබුනා මල් වල සුවඳ හැඳිනූසිලි සිලි සුළඟ කියවූසුසුමක අරුම හැඟුනූ මගෙ යැයි මා සිතූ… දෑසකුත් තිබුනා නිතරම රහස් මිමිනූනුහුරක මසිත රැඳ වූහුස්මට හුස්ම වැනි…

129. මගේ හිත අනේ අසරණ වුනා.

දිලී නොදිලී රැයේ ඉකිබින්ද තරු රෑනඈත මන්දාරමක තනිවුනා හිතේ උණුහුම ගාව තුරුළු වී හිටි රුවක් පෙනී නොපෙනී ගිහින් සැඟවුනා වැටී පරවුණ මලක සිනිඳු පෙතිවල එතුන…

127. මතකය

සඳක් නැති කළු අහස් තලයෙන් සුසුම් දුක් බිම වැටෙනවාපලක් නැති හීනයක පැටලී ලොවක් නිදි සුව විඳිනවා මතක් කර එක් දිනෙක මතකය විටින් විට හිත බිඳෙනවා…

126. එදා වාගේම

බිඳක්වත් උණුහුම නොදී තරු සැඟවෙමින් මිය ඇදෙනවා නිනව්වක් නොගෙනම වලාකුළු ඈත කන්දෙහි එතෙනවා උදව්වට එන්නේම නෑ හිත හිතු මතේ සැරි සරනවා මයෙ හිතේ ඔබ සිටින…

125. ඔබ තුටින් නම් මට ඉතින් ඇති

සඳ කිනිත්තට කන්ද මුදුනෙන් පිපෙන හොඳටම හිනා වී මග අරින්නට හැකිවෙලා වගෙ තරු ඇසක් ඉන් මුවා වී ඇහැ ඇරෙන්නට නපුරු හීනෙන් දුටුව මෙතුවක් මුලා වී…

122. ඒ මා නොවේ

තත්පරෙන් තත්පරය හිමිහිට ගෙවී අද දවසත් නිමයිහිස්කමින් පිරි හිතට සැනසුම එදා වගෙමයි මහ දුරයිඇස් කොනින් ඔබෙ රුව හොයාගෙන දෑස ඉගිලෙන්නට හදයි ඇත්තමයි මේ වැටෙන හුස්මත්…

121. රිදුනු හිත කවියක ලියා

මලානික එළි නිවා දමමින් තරුද අහසේ මියගිහින් කතා නොකරම මල්ද ගහකොළ හිදී අඳුරේ නිදියමින් මුවාකර දුක් විඳින මේ හිත මහා සැනසුම් සුසුමෙකින් වතාවක් එක ඇවිත්…

120. ආදර මතක සැමරුම්

සිනාවක් පළඳන්න මලකට කඳුළු වගුරන අහසකින්අසා ගන්නට හැකිය සෙනෙහස උනන මායිම් නොතකමින් මුවා වෙන්නට තැනක් නොමැතිව සිනා තොටමුණ තනි වෙමින් ගෙවා දැමු වරු ගණන් සිහි…

119. දුකම කවියක්

අමුනලා මොහොතකට කලියෙන් මදහසක් මුව පැහැසර සැනසිලා ඉන්නෙමි කියූවත් ඉවසලා හිත කළුවර නැවතිලා මතකයක ඉස්සර සුවඳකට හිත හිරකර  ගොළු වෙලා නිහඬවම වහිනව කදුළු වරුසාවක් බර    …

117. හිටියා ඔබ..

දවස අරඹන පොකුරු පිණි වැහි වහින නොනැවති දිගටම පිපෙන පෙති හැර ළබැඳි සුවඳක් අවට ඉසිමින් අලුයමසුමුදු සුසිනිඳු රෝස පෙත්තක නතරවී ගෙන තනියම හිටියා ඔබ මට…

114. ඔබ ගියාම දුක මටදී

තවත් කඳුලක් හුඟක් හීතල නෙතේ අග්ගිස්සෙහි තියා කිසිත් නොකියම දුටුව පමණින් නික්ම නිහඬව ඔබ ගියා නවත් වන්නෙම නැතුව වදවෙන හිතට එගැනම ගතු කියා අදත් තනිවෙමි…

113. සුවෙන් ඔබ නිදියනකොට

ඉල්ල ගන්නට එකම සුසුමක් ඉනුව හදවත පත්ලෙමඉන්න මල් ඉති බිම බලාගෙන නැවීගෙන මල් එක්කම ගන්න අරගෙන යන්න නොනැවති මගේ සතුටත් එක්කමඉන්න අඳුරෙහි සැඟවිලා ගොස් මටත්…

110. මම දන්නවා

පුළුන් පිට අත ගගා දවසෙම ඔහේ මගෙ ළඟ ඉන්නවාකලින් වගෙ දිලිසෙන්නෙ නෑ ඇස් අමුත්තක් මහ පෙනෙනවා අයිස් වගෙ හීතලයි අත් දෙක මටත් සීතල දැනෙනවා ඉතින්…

108. හිනා වෙනකොට ඔහොම…

වෙලාගෙන සිහිලැල්ල ඇවිදින් සුළග මල් පෙති මත්තෙමයි කලා තුරකින් උදෙත් තරුවක් ඇවිත් අහසට ඇත්තමයි බලා ඉමි එක දිගට නැවතී නොලා ඇසිපිය සත්තමයිහිනා වෙනකොට ඔහොම හොඳටම,…

107. ඔබට ඔබ විය හැකිය

අතට ගෙන පිරිමදිමි සැනසෙමි සිඹිමි දහසක් වර සිතින්හිතට එන දහසකුත් සිතුවිලි අතර සසලව නැවතෙමින් පවට පින නම් කෙලෙස දෙන්නද ඉවසගමි බර සුසුමකින් මටම දුන් ඔය…

103. ඔබට අමතක වීද

දවස පැමිණෙන්නටත් කලියෙන් අතින් අල්ලාගෙන බලෙන් ගිවිස ගත් හිත බිදී දියවී සුසුම් දුක් කන්දක් මතින් ඉවස ගන්නට බැරුව තනි වී අඳුරු ආගාධෙක හිතින් අහස අඬනව…

102. ඉතින් පුදුමයි

මදහසක් මුව පිපි ගමන් හිත ඈත ලෝකෙක ඇදෙනවා වදනකින් තෙපලන යමක් හිත මහ ගොඩක් දුර නිවනවාදකිනකන් සිතුවිලි ගඟක් තුළ කිමිදෙමින් සැරි සරනවා සමහරක් අය දන්නෙ…

101. දුරින් නොව ළඟින්.

බලන් ඉන්නට බැරිම තැනකදි අහක බැලුවට හෙමි හෙමින්දුවන් විත් කලබලෙන් මගෙ නෙත් නිරන්තර නුඹ පිටුපසින් බිදන් හද ඉම ඉවුරු උතුරන නිමක් නැති සෙනෙහස ගඟින්මටත් මා…