Menu Close

වැස්සට


මම ආසම වැස්සට
කවි ලියලන්නෙ 
එතකොට


මල් පූදින්නෙ හදකට
හිත් නලියන්නෙ
විතකට


අකුණු එලියක හීසර
පණගස්සවයි
හදවත


මම ආසම වැස්සට


අකුරෙන් අකුර බිඳ බිඳ
කවි දලුලන්නෙ
ටික ටික


දල්ලෙන් දල්ල තුරුහිස
යාවී ඉන්නෙ
එතකොට


දිය බිඳක් නැති තොලකට
පිණි බිංදු ඉහිරෙන්නෙ
තිත තිත


මම ආසම වැස්සට
කවි කැලතෙන්නෙ 
එතකොට


සත්වර්ණ දේදුන්නක
කඳු දෙකඳු ගැටගැහේ
නිම්නෙක


කැටිගැසුන සුදු මීදුම
දෙකම්පෙති අතගායි 
හොරහට


මම ආසම වැස්සට,


මා තනිවෙන්නෙ කුටියක
ඈ ගුළිවෙන්නෙ පපුවක


කවි පැටලෙන්නෙ 
එතකොට 


– ප්‍රසාද් නිරෝෂ බණ්ඩාර (2019/10/11)

%d bloggers like this: